Στις φωτογραφίες, το κτίριο της πρυτανείας του Πανεπιστημίου και η είσοδος του Εθνικού Θεάτρου.
Και μια ερώτηση-ρητορική, δεν περιμένω απάντηση. Αν ένας Έλληνας ζει για πολλά χρόνια σε μια ξένη χώρα και τα περισσότερα από αυτά τα χρόνια προσέφερε πολλά στην διάδοση της ελληνικής γλώσσας, νομιμοποιείται να χρησιμοποιεί την προσφορά του αυτή για ίδιον όφελος; Και να ζητά αμοιβή για τη διδασκαλία της γλώσσας μας, ενώ τώρα πια υπάρχει Έλληνας αποσπασμένος εκπαιδευτικός εδώ;
“Τα στερνά τιμούν τα πρώτα”-πρέπει να είναι λαϊκή ρήση, εγώ την είχα ακούσει από τον Χαρίλαο Φλωράκη σε μια δήλωσή του. Πάντως, είναι διαχρονική η ισχύς και η αξία της.
