Ζωή και πάλη με το θάνατο την ίδια στιγμή-ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

 

 

Είναι παράξενο πώς μπορεί την ίδια ώρα και μέρα και στην ίδια πόλη, να συνυπάρξει η ζωή(ή καλύτερα η νέα ζωή) με τον αγώνα για τη διατήρηση της υπάρχουσας ζωής. Ζωή Vs θάνατος;

Στις 8 του Γενάρη, η γυναίκα μου γέννησε ένα κοριτσάκι. Η νέα ζωή, για την οποία μιλάω παραπάνω. Φυσιολογικά, η εγγραφή στο μπλογκ θα έπρεπε να αφορά αυτό το μωρό, τη νέα ζωή-με πατέρα Έλληνα, μητέρα Λευκορωσίδα και γεννημένο στο Βίλνιους.

Στις 13 του Γενάρη, πήγα στην κλινική να πάρω τη γυναίκα μου και το μωρό και να πάμε σπίτι. Και στις 9 το πρωί, μέσα στην κλινική, έπαθα σοβαρότατο καρδιακό επεισόδιο. Μεταφέρθηκα επειγόντως στο μεγαλύτερο νοσοκομείο του Βίλνιους. Και εγχειρίστηκα σε τριπλό μπάι-πας. Σε μια εγχείριση που κράτησε 6 ώρες. Και με μια από τις αρτηρίες μου να είναι κατά 98% βουλωμένη και η άλλη 100%. Εγχείριση επιτυχής τελικά. Όμως, μερικά πράγματα δεν είναι πάντα τόσο απλά όσο φαίνονται. Και τελικά, αν βρίσκομαι εδώ και σας γράφω, μεσολάβησαν κάποιοι άνθρωποι-και μάλιστα, μεσολάβησαν πέρα από τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Και θα ήμουν αγνώμων αν δεν τους αφιέρωνα αυτή την εγγραφή-αν και ξέρω πως κάποια πράγματα δεν ξεπληρώνονται, ένα από αυτά η ζωή.

Για διαβάστε το ιστορικό εκείνης της μέρας-υπ’ ‘όψιν, όλα τα γεγονότα συγκέντρωσα από τρίτους μάρτυρες και αυτό έχει την αξία του.

Στις 9 το πρωί της 13^ης Ιανουαρίου, παθαίνω το σοβαρότατο καρδιακό επεισόδιο. Μεταφέρομαι με ασθενοφόρο στο μεγαλύτερο κρατικό νοσοκομείο του Βίλνιους. Φτάνοντας, ήδη βρίσκεται εκεί ο Πρέσβης μας στη Λιθουανία, ο κ. Κωνσταντίνος Κατσαμπής. Και εκεί, αντιμετωπίζεται(τρίτο πρόσωπο, εγώ βρίσκομαι στο ασθενοφόρο και κατόπιν στο θάλαμο συσκέψεων ναρκωμένος) το εξής φαινόμενο-το οποίο μου αφηγήθηκε ο γιατρός ο οποίος με υποδέχτηκε στα επείγοντα: Οι γιατροί έχουν περάσει μια πολύ δύσκολη εφημερία με πολλά περιστατικά. Και η περίπτωσή μου(θυμηθείτε, μια αρτηρία από τις τρεις βουλωμένη κατά 98% και η άλλη 100%) δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας. Ταυτόχρονα, έχει γίνει γνωστό πως υπάρχει ενδιαφέρον της ελληνικής πρεσβείας για την περίπτωσή μου-άρα και ενδόμυχος φόβος του όποιου γιατρού, που δεν μπορεί να ξέρει ποιος ακριβώς είμαι. Και τότε, γίνεται η αποφασιστική παρέμβαση του Πρέσβη μας, του Κου Κωνσταντίνου Κατσαμπή. Βρίσκει το προσωπικό κινητό τηλέφωνο του καθηγητή καρδιολογίας Κου Giedrius Uzdavinys-γράφω το όνομά του για όποιον θα ήθελε έστω και μέσω διαδικτύου να ελέγξει για τον συγκεκριμένο καθηγητή: Ο κορυφαίος καρδιοχειρουργός της Λιθουανίας. Ο κ. Κατσαμπής του τηλεφωνεί, του ζητά να τον συναντήσει αμέσως για σοβαρό θέμα και του ζητά να αναλάβει προσωπικά την επέμβαση σε μένα. Ο κ. Uzdavinys  δέχεται. Υπενθυμίζω πως τα γεγονότα μου αφηγήθηκαν χρονικά οι υπόλοιποι γιατροί και κανείς υπάλληλος της ελληνικής πρεσβείας. Η ώρα έχει φτάσει 8 το βράδυ. Η γυναίκα μου από το πρωί βρίσκεται αντιμέτωπη με προβλήματα που ζητούν άμεση λύση, όντας ξένη σε ξένη χώρα. Και εδώ έχει σκεφτεί ο κ. Κατσαμπής: Με εντολή του, δυο υπάλληλοι της πρεσβείας μας(Λιθουανοί, εκ των οποίων ο ένας μιλά τέλεια ελληνικά) έχουν συνοδέψει τη γυναίκα μου στο σπίτι και αναλαμβάνουν την υποστήριξή της, σε οποιοδήποτε επίπεδο, όσο αυτός προσπαθεί να επιλύσει το πρόβλημα της επέμβασης. Τελικά, στις 8 το βράδυ ο καθηγητής κ. Uzdavinys επικοινωνεί με τη σύζυγό μου και την ενημερώνει πως ξεκινά την επέμβαση και θα την ενημερώσει πάλι μετά το τέλος της. Το οποίο είναι μετά από σχεδόν έξι ώρες, περίπου στις 2 τα ξημερώματα της 14^ης Ιανουαρίου, οπότε ο καθηγητής επικοινωνεί με τη σύζυγό μου και την καθησυχάζει πως όλα πήγαν καλά και η νεογέννητη κόρη θα χαρεί και τους δυο γονείς της. Τις επόμενες μέρες, η σύζυγός μου βρίσκει συμπαράσταση στο πρόσωπο της συζύγου του κ. Κατσαμπή, της Κας Ζωής Κατσαμπή.

Σε όλες αυτές τις ώρες εκείνης της μακριάς ημέρας, η συντονίστρια εκπαίδευσης Στοκχόλμης κ. Κιούση, έχει ενημερωθεί από την πρώτη στιγμή. Και βρίσκεται συνεχώς με ένα τηλέφωνο στο χέρι, ζητώντας από τον κ. Πρέσβη και άλλα στελέχη της πρεσβείας συνεχή ενημέρωση, καθώς και άμεση πληροφόρηση για οτιδήποτε θα μπορούσε να προσφέρει. Είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσες υποθέσεις άφησε να πάνε πίσω εκείνη τη μέρα και τις επόμενες, προκειμένου να έχει άμεση και συνεχή ενημέρωση των διαδραματιζομένων στο Βίλνιους.

Όσοι διαβάζουν αυτό το ιστολόγιο, γνωρίζουν πως ουδέποτε απέκρυψα τη γνώμη μου, πράγμα που θα συνεχίσω να κάνω. Αν σήμερα γράφω αυτή την εγγραφή, αν θα συνεχίσω να γράφω σε αυτό το ιστολόγιο ή στον ισοκράτη, αν θα συνεχίσω να ζω και να εργάζομαι στο Βίλνιους και αν η κόρη μου θα έχει πατέρα, το οφείλω(και είναι από τις οφειλές που δεν ξεπληρώνονται) στον πρέσβη μας στη Λιθουανία, τον κ. Κωνσταντίνο Κατσαμπή. Δεν μπορώ κάτι άλλο να πω-εκτός από την αφιέρωση αυτής της εγγραφής και από τον τίτλο της: ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Φωτογραφίες. Χιόνια και ήλιος με δόντια

Τρεις φωτογραφίες. Στις δυο, μόνο χιόνι. Στην τρίτη, ήλιος με δόντια-μόνο τώρα κατάλαβα στην κυριολεξία την έννοια της φράσης. Πάντως, από χτες ξαναείδα ήλιο.

Χιόνι, λιθάνθρακας(σωτήρας;;;), ανεργία και άλλα

Χιόνια και πάλι χιόνια. Έπηξε το μάτι μου στο χιόνι. Και στη νύχτα! Όπως και παλιότερα έγραψα, εδώ νυχτώνει από τις 4 το απόγευμα-ώρα που ανάβουν όλα τα φώτα της πόλης. Και δεν βλέπεις ήλιο πριν από τις 9 το πρωί. 17 ώρες νύχτα! Αυτά, πριν λίγες μέρες. Επειδή τώρα, με το χιόνι, δεν βλέπεις ήλιο καθόλου. Μάλλον περίεργο θα μου φανεί το καλοκαίρι που θα κατέβω για διακοπές στην Κρήτη. Πάντως, οι Λιθουανοί το χαίρονται. Το λένε άλλωστε, τα τελευταία χρόνια δεν είχαν παρά ελάχιστες χιονοπτώσεις-οπότε τώρα, το απολαμβάνουν. Πολλοί κάνουν σκι ΜΕΣΑ στην πόλη, στα πεζοδρόμια! Πρέπει να βγάλω φωτογραφία να τους δείτε.

Σκέφτομαι τι τραβάνε οι Ουκρανοί. Με αυτή την κακοκαιρία, να κόβει και η Ρωσία την παροχή φυσικού αερίου-ούτε ψύλος στον κόρφο τους. Αλλά και εδώ, όπως και παλιότερα έγραψα, προς το παρόν διασώζονται από δυο γεγονότα: 1) έχουν καταφέρει να μην έχουν μεγάλα χρέη στην Gazprom-αν είχαν, με την φανατική αντιρωσική πολιτική που ακολουθούν, θα είχαν την τύχη της Ουκρανίας. 2) έπεισαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην τελευταία σύνοδο για το περιβάλλον, να δώσει παράταση μέχρι το 2020 στη χώρα(μαζί με άλλες εννιά χώρες της ανατολικής Ευρώπης) στη χρήση του λιθάνθρακα. Έτσι τώρα καλύπτουν τις ανάγκες με χρήση λιθάνθρακα και φυσικού αερίου, ενώ προχωρούν τη δημιουργία του νέου πυρηνικού εργοστασίου, το οποίο, αν όλα πάνε βάσει του σχεδίου τους, θα είναι έτοιμο το 2015.

Κατά τα άλλα, η οικονομία πάει όλο και χειρότερα. Η ανεργία μεγαλώνει, το ίδιο και ο πληθωρισμός. Η αξία των ακινήτων πέφτει συνεχώς, λένε πως σε λίγους μήνες η αξία ενός διαμερίσματος θα είναι η μισή απ’ ότι ήταν πριν ένα-δυο χρόνια. Ευκαιρία, αν κάποιοι θέλουν να αγοράσουν διαμέρισμα στο Βίλνιους.

Και οι τοπικές αντιθέσεις: Όσα ισχύουν για την “αντιπαράθεση” Αθήνας-Θεσσαλονίκης, ή Χανίων-Ηρακλείου, ισχύουν εδώ μεταξύ Βίλνιους και Κάουνας. Το πιο συνηθισμένο πείραγμα που μου κάνουν φίλοι από το Βίλνιους, όταν λέω πως πηγαίνω στο Κάουνας, είναι η ερώτηση: Διαβατήριο έχεις;

Χιονισμένη πόλη. Και Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού(επιτέλους)

Μετά από μεγάλη απουσία, κυρίως λόγω μετακόμισης σε άλλο διαμέρισμα και άλλων οικογενειακών γεγονότων, πάλι εδώ. Από το ΠΑΓΩΜΕΝΟ Βίλνιους. Και, αν όσοι το διαβάσετε είστε από τη βόρεια Ελλάδα, είστε συνηθισμένοι. Αλλά για μένα, που όταν χιόνισε στα Χανιά(εννοώ μέσα στην πόλη) πριν λίγα χρόνια ήταν πρωτοφανές γεγονός, φανταστείτε πώς είμαι τώρα. Στις φωτογραφίες βλέπετε την πόλη(ή τουλάχιστον τμήματά της από τα μπαλκόνια του νέου διαμερίσματός μου). Η θερμοκρασία από -7 ως 0.

Κατά τα άλλα, εξεταστική στο Πανεπιστήμιο και άρα διακοπές μέχρι τέλη Ιανουαρίου. Και ένα θετικό για τη χώρα μας: Επισκέφτηκε το Βίλνιους η συντονίστρια εκπαίδευσης από τη Στοκχόλμη. Και συμφώνησε με το Πανεπιστήμιο στην  ίδρυση Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού, το οποίο θα χρησιμοποιεί τους χώρους του Πανεπιστημίου. Θα αποσπαστεί και άλλος εκπαιδευτικός εδώ(ή τουλάχιστον θα προκηρυχτεί η θέση-η εκδήλωση ενδιαφέροντος εξαρτάται από το επιμίσθιο). Για όποιον με διάβαζε από παλιά, η Ελλάδα αποκτά αυτό που άλλες χώρες έχουν: ΜΟΝΙΜΟ κέντρο πολιτισμού και γλώσσας, ανεξάρτητο από τυχόν περικοπές λόγω οικονομικών προβλημάτων. Κάτι θετικό, θα συμφωνείτε.

Ελπίζω σε συχνότερες εγγραφές. Προς το παρόν, απολαύστε τις φωτογραφίες.