Μετά από αρκετές μέρες, καιρός να γράψω κάποια από τα νέα μου. Ξεκινώντας από τη γραφειοκρατία: Αθάνατη σε όλες τις χώρες. Προσέξτε σκηνικό: Φυσιολογικά, σαν πολίτης κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν χρειάζομαι άδεια παραμονής στη Λιθουανία. Ωστόσο, το Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, χρειάζεται άδεια εργασίας(την απαιτεί από κάθε καθηγητή οποιασδήποτε χώρας). Οπότε, έχοντας την υπουργική απόφαση απόσπασής μου, καθώς και βεβαίωση του συντονιστικού γραφείου Στοκχόλμης ότι μισθοδοτούμαι από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας, πήγα στο αρμόδιο τμήμα του υπουργείου Εσωτερικών και ζήτησα την έκδοση άδειας παραμονής και εργασίας. Και ιδού τι μου είπαν: ότι θέλουν βεβαίωση του εργοδότη ο οποίος με απασχολεί στη Λιθουανία!!! Τι κι αν τους εξήγησα ότι εργοδότης μου είναι η ελληνική κυβέρνηση; Επέμεναν-μου είπαν πως μόνο με τέτοια βεβαίωση μπορεί να χορηγηθεί η άδεια. Ή-και εδώ είναι η εναλλακτική τους πρόταση-να καταθέσω σε λιθουανική τράπεζα 9.600 Λίτας(περίπου 2.800 €) και να τους προσκομίσω βεβαίωση της τράπεζας!! Μάλιστα. Τελικά, ο πρέσβης μας μου χορήγησε βεβαίωση ότι στη Λιθουανία απασχολούμαι για την εκπαίδευση των ελληνόπουλων-και ελπίζω την Παρασκευή που θα επισκεφτώ πάλι το αρμόδιο τμήμα, να τους αρκεί η βεβαίωση αυτή. Ίδωμεν! Σε κάθε περίπτωση, η γραφειοκρατία είναι παντού αθάνατη!
Λίγα περί μπάσκετ. Ξέρετε ήδη πως είναι το εθνικό σπορ των Λιθουανών. Και μας είναι γνωστές στην Ελλάδα οι δυο μεγάλες ομάδες τους(Λιέτουβος Ρίτας με έδρα στο Βίλνιους και Ζαλγκίρις Κάουνας με έδρα στο Κάουνας). Πολλές φορές οι ομάδες μας τις βρίσκουν στο δρόμο τους στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Αυτές οι δυο ομάδες, είναι σαν να λέμε Παναθηναϊκός με Ολυμπιακό εδώ-αν και οι περισσότεροι συμφωνούν πως η Ζαλγκίρις είναι καλύτερη ομάδα. Τέλος πάντων, ενδιαφέρθηκα να μάθω τι σημαίνουν τα ονόματά τους. Λοιπόν: Λιέτουβος Ρίτας σημαίνει «Λιθουανικό πρωινό». Πιο ενδιαφέρον το όνομα της Ζαλγκίρις. Πήρε το όνομά της από τη μάχη του Ζαλγκίρις, που έγινε το 1.410, ανάμεσα στους Λιθουανούς υπό τον πρίγκιπα Βλαντισλάβ και τους Τεύτονες Γερμανούς ιππότες. Ήταν μια νίκη για τους Λιθουανούς, η οριστική συντριβή των Τευτόνων ιπποτών και μια ιστορική στιγμή για τη χώρα-οπότε η ομάδα του Κάουνας διάλεξε το όνομα του πεδίου της μάχης για όνομά της(με σχόλιό της σε αυτή την εγγραφή, η κ. Μαρία Δεδούση διορθώνει τα ιστορικά της μάχης. Οπότε, προσθέτω εδώ όσα γράφει: Μιλάτε, υποθέτω για την μάχη του Γκρούνβαλντ (Grunwald), το οποίο δεν είναι φυσικά στη Λιθουανία, αλλά στην κεντρική Πολωνία. Εκεί έγινε η μάχη του 1410 και οι Τεύτονες Ιππότες ηττήθηκαν από τις δυνάμεις της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας των οποίων ηγείτο ο βασιλιάς της Κοινοπολιτείας Βλαντισλάβ Γιάγκελο ο δεύτερος, ο οποίος όντως υπήρξε Λιθουανός πρίγκιπας πρoτού παντρευτεί τη βασίλισσα Γιαντβίγκα της Πολωνίας και γίνει με τη σειρά του βασιλιάς της χώρας).
Έγιναν και οι εκλογές. Καλά, αν βρισκόσαστε εδώ, δεν θα το πιστεύατε. Ούτε κατάλαβε κανείς πως έγιναν εκλογές-απόλυτη ησυχία. Συμμετείχαν περίπου 16 κόμματα. Θα γίνει σε λίγες μέρες και δεύτερος γύρος, με συμμετοχή μόνο των δυο πρώτων κομμάτων. Τρία τα μεγάλα κόμματα-και ρωτώντας τι αντιπροσωπεύει το καθένα, συμπέρανα πως τα δύο είναι συντηρητικά(δεξιά θα τα λέγαμε στην Ελλάδα) και το τρίτο σοσιαλδημοκρατικό. Υπήρξε και φιλορωσικό κόμμα-αλλά καταποντίστηκε: πήρε μόλις το 0,70% των ψήφων. Και κάτι που κατάλαβα όλο τον καιρό εδώ, είναι πως οι Λιθουανοί νιώθουν για τους Ρώσους όπως νιώθουμε εμείς για τους Αμερικανούς: τους αντιπαθούν. Κάθε λαός αντιπαθεί αυτόν που νιώθει πως του έκανε κακό και του στέρησε την ελευθερία του.
Για μια ακόμα φορά να πω ότι οι Λιθουανοί είναι πραγματικά υπέροχοι άνθρωποι: ήσυχοι, φιλόξενοι, γελαστοί πάντα, ευγενικοί. Θα το καταλάβετε αν κάποτε επισκεφτείτε τη χώρα.
Στο επανιδείν-σύντομα!
