Ο Έλληνας βουλευτής, οι απόψεις του, μια συνέντευξη και αντιδράσεις(UPDATE)

Η εγγραφή ανανεώθηκε, αφού προσέθεσα, εκτός από τη συνέντευξη, ρεπορτάζ με τις αντιδράσεις στις θέσεις του βουλευτή.

 

Τι έγινε λοιπόν με τον Έλληνα βουλευτή; Στη συνέλευση του ΟΑΣΕ, ο κ. Κώστας Αλυσσανδράκης, βουλευτής του ΚΚΕ, κατήγγειλε την απαγόρευση λειτουργίας κομμουνιστικού κόμματος στη Λιθουανία, κατηγόρησε τη Λιθουανία(τις κυβερνήσεις μετά το 1991) για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων(λόγω της καταδίκης και φυλάκισης του γραμματέα του ΚΚ Λιθουανίας μετά την ανεξαρτησία). Και όχι μόνο. Γενικά, εξέφρασε απόψεις που προκάλεσαν αντιδράσεις.

Εκείνο που θέλω να επισημάνω, είναι ότι ο κ. Αλυσσανδράκης ήταν ο μόνος από την ελληνική αντιπροσωπεία(στην οποία συμμετείχαν βουλευτές απ’ όλα τα κόμματα) που ενδιαφέρθηκε να πληροφορηθεί για την κατάσταση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στη Λιθουανία. Ζήτησε να έρθει σε επαφή μαζί μου και πληροφορήθηκε όλα τα σχετικά με την ελληνόγλωσση εκπαίδευση εδώ.

Για της απόψεις που εξέφρασε, είναι καλύτερο να διαμορφώσετε μόνοι της άποψη, διαβάζοντας συνέντευξη που παραχώρησε σε λιθουανική ιστοσελίδα.

 

                                                                                 Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

(Δυο παρατηρήσεις: 1.-Ο τίτλος της συνέντευξης είναι ακριβώς ο τίτλος που επέλεξε η ιστοσελίδα.. 2.-Ο Λιθουανός πρόεδρος για τον οποίο καταγγέλλει ο βουλευτής ότι υπήρξε μέλος της Βέρμαχτ, είναι ο κ. Adamkus, πρόεδρος της Λιθουανίας μέχρι πριν λίγους μήνες). 

 

Πηγή: delfi.lt

1 Ιουλίου 2009

Έλληνας κομμουνιστής: η κατάκτηση της Λιθουανίας δεν υπήρξε

Έλληνας βουλευτής, εκπρόσωπος του κομμουνιστικού κόμματος κ. Κωνσταντίνος Αλυσσανδράκης,  ο οποίος είχε έρθει στην ΚΣ του ΟΑΣΕ, δεν παύει να παραξενεύει: στην αρχή ο πολιτικός ανοιχτά κατηγόρησε τη Λιθουανία για παραβίαση των δικαιωμάτων των κομμουνιστών, ενώ στη συνέντευξή του στο DELFI, ο κ. Αλυσσανδράκης δήλωσε ότι, κατά τη γνώμη του, η Λιθουανία το 1940 δεν κατακτήθηκε από την ΕΣΣΔ.

Ενώ ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Βίλνιους κ. Dainius Zalimas ισχυρίζεται ότι το γεγονός της κατάκτησης της Λιθουανίας στην ουσία αναγνωρίζει και η Ρωσία, η οποία έχει ανακηρύξει τον εαυτό της ως συνεχιστή των δικαιωμάτων της ΕΣΣΔ.

Κύριε Αλυσσανδράκη, στην ΚΣ του ΟΑΣΕ κατηγορήσατε τη Λιθουανία για παραβίαση των δικαιωμάτων των ανθρώπων, που θεωρούν τους εαυτούς τους κομμουνιστές. Γιατί το νομίζετε αυτό;

Επειδή στη Λιθουανία φοβούνται τους κομμουνιστές. Η πραγματική αντιπολίτευση προέρχεται μόνο από τα κομμουνιστικά κόμματα τα οποία, όχι απλά θέλουν να αλλάξουν τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και την πολιτική του κράτους, αλλά θέλουν ουσιαστικά να αλλάξουν τη δομή της κοινωνίας. Αυτή είναι μια πολύ καλή αιτία καταδίωξης των κομμουνιστών, γι’ αυτό υπάρχει ένας νόμος που απαγορεύει τη χρήση των κομμουνιστικών συμβόλων και την άσκηση της πολιτικής δραστηριότητας.

Ωραία, αλλά δεν νομίζετε ότι η ίδια η κοινωνία πρέπει να επιλέξει; Στην Λιθουανία τουλάχιστον προς το παρόν δεν παρουσιάζονται τάσεις των πολιτών  να υποστηρίζουν άκρως δεξιές δυνάμεις.

Και από πού το γνωρίζετε; Εσείς απλώς δεν μπορείτε να το γνωρίζετε. Αν το κομμουνιστικό κόμμα είναι παράνομο, πώς οι πολίτες μπορούν να εκφράσουν τη γνώμη τους; στην ουσία, αυτοί δεν μπορούν να εκφράσουν τη θέση τους, επειδή το κόμμα είναι παράνομο, δεν υπάρχει η δυνατότητα να ψηφίσουν τους κομμουνιστές στις εκλογές. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να εκφράσουν ακόμα και τις συμπάθειές τους στον κομμουνισμό, επειδή θα πήγαιναν φυλακή. Απ’ ότι γνωρίζω, σύμφωνα με τους νόμους της Λιθουανίας, κάθε άνθρωπος, που εκφράζει την υποστήριξή του στους κομμουνιστές, μπορεί να τιμωρηθεί ακόμα και με φυλάκιση.

Όχι, δεν έχετε δίκιο σ’ αυτό. Στην Λιθουανία δεν απαγορεύονται και δεν τιμωρούνται οι συμπάθειες στον κομμουνισμό και τη Σοβιετική Ένωση, αν και υπήρξαν τέτοιες σκέψεις.

Όμως αυτή είναι μόνο η εξωτερική πλευρά. Είμαι σίγουρος ότι στην πραγματικότητα έναν άνθρωπο, που ανοιχτά υποστηρίζει τις κομμουνιστικές ιδέες, θα τον κατηγορούσαν για υποστηρικτή της Σοβιετικής Ένωσης και παρόμοια πράγματα. Οι κυβερνώντες της χώρας σας απλώς θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία. Εγώ γνωρίζω ότι ο Πρόεδρός σας υπηρέτησε στη Βέρμαχτ, αυτό τουλάχιστον δεν το έχει αρνηθεί. Βέβαια, αυτός τότε ήταν νέος, επίσης η Βέρμαχτ δεν ήταν τα SS ή κάτι παρόμοιο. Όμως, όταν αυτός έγινε Πρόεδρος της χώρας, στη χώρα σας ξεκίνησε μεγάλο κύμα ρεβανσισμού. Ο ρεβανσισμός έναντι του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, είναι χαρακτηριστικό για όλες τις Βαλτικές χώρες. Μας φτάνουν πληροφορίες ότι σε άλλες Βαλτικές χώρες χτίζονται μνημεία για τους ναζί, οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως ήρωες. Το ίδιο γίνεται και στη χώρα σας-οι ακόλουθοι των ναζί, που πολεμούσαν κατά της Σοβιετικής Ένωσης, παρουσιάζονται ως ήρωες. Θα έλεγα ότι αυτό είναι πάνω και από το ρεβανσισμό, αυτό είναι φασισμός.

Αν μιλήσουμε για την Λιθουανία, η ΕΣΣΔ σημαίνει και την κατάκτησή μας…

Αυτή δεν ήταν κατάκτηση, επειδή μπήκατε στη Σοβιετική Ένωση σύμφωνα με απόφαση του κοινοβουλίου σας.

Πώς μπορούμε να αξιολογούμε σοβαρά τις εκλογές στο Ανώτατο Συμβούλιο, όταν στη Λιθουανία ήδη υπήρχε ο Κόκκινος στρατός;

Το κοινοβούλιο αναδείχτηκε με εκλογές. Αν οι εκλογές ήταν ελεύθερες, δεν θα το συζητήσω τώρα. Νομίζω ότι η χώρα σας δεν κατακτήθηκε, νομίζω ότι ήσασταν ένας ίσος εταίρος, όπως και οι άλλες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης.

Πώς τότε να αξιολογήσουμε τις μαζικές εξορίες στη Σιβηρία, τις οποίες πραγματοποίησε το καθεστώς του Στάλιν, τις οποίες είχε καταδικάσει ακόμα και ο Νικήτα Χρουστσόφ;

Αυτά είναι παραμύθια. Μέσα στην ΕΣΣΔ υπήρξε ένας αγώνας των τάξεων, όμως είναι λάθος να δώσουμε μεγάλη σημασία σε αυτό το ιστορικό γεγονός. Νομίζω, αν η νέα κυβερνώσα τάξη, όλοι οι εκατομμυριούχοι σας, ήταν σίγουροι γι αυτό, δεν θα φοβόνταν να αφήσουν τους κομμουνιστές να λειτουργούν, επειδή η κοινωνία, έτσι κι αλλιώς, δεν θα τους υποστήριζε. Το γεγονός ότι οι κομμουνιστές απαγορεύονται στη Λιθουανία, αποδεικνύει ότι η κυβερνώσα τάξη φοβάται και δεν είναι σίγουρη για τη δύναμή της.

Δεν νομίζετε ότι είναι κανονικό σε κάθε χώρα να απαγορεύονται κόμματα που προπαγανδίζουν ολοκληρωτικά και αυταρχικά καθεστώτα; π.χ., σε πολλές χώρες απαγορεύονται τα ναζιστικά και φασιστικά κόμματα. Γιατί δεν μπορούν να απαγορευτούν οι κομμουνιστικοί πολιτικοί οργανισμοί;

Τα καθεστώτα που απαγόρευαν ή απαγορεύουν τα κομμουνιστικά κόμματα, είναι φασιστικά. Αν θέλετε το καθεστώς σας να θεωρείται φασιστικό, τότε να συνεχίσετε την απαγόρευση λειτουργίας των κομμουνιστών.

Και πώς εσείς ονομάζετε τα καθεστώτα που απαγορεύουν τα φασιστικά ή τα ναζιστικά κόμματα;

Αυτά δεν είναι καθεστώτα, απλώς ο κόσμος δεν τα αντέχει. π.χ. στην Ελλάδα δεν υπάρχουν νόμοι οι οποίοι απαγορεύουν την ίδρυση φασιστικών κομμάτων. Σ’ εμάς απλώς δεν υπάρχει ένα τέτοιο κόμμα. Όμως, εμείς δεν φοβόμαστε το φασισμό.

Πώς θα αντιδρούσατε, αν στην Ελλάδα, με βάση την εθνικότητα, ιδρύονταν κάποιο τουρκικό κόμμα, ενώ η χώρα σας υπέφερε 400 χρόνια τον οθωμανικό ζυγό;

Σε εμάς, δεν υπάρχει νόμος που απαγορεύει τέτοιο κόμμα. Πραγματικά, στην Ελλάδα υπάρχει ένα κόμμα, που θέλει να αντιπροσωπεύει την λεγόμενη μακεδονική μειονότητα. Αυτό λειτουργεί νόμιμα. Παρόλο που το κόμμα δεν είναι ισχυρό, όμως λειτουργεί νόμιμα.

Στο τέλος ήθελα να σας ρωτήσω, γιατί ήρθατε στην ΚΣ του ΟΑΣΕ, αν και αξιολογείτε το καθεστώς της χώρας μας ως φασιστικό; Μπορούσατε να μποϊκοτάρετε το γεγονός.

Το πολιτικό καθεστώς της Λιθουανίας θα χαρακτήριζα όχι τόσο ως φασιστικό, αλλά ως ρεβανσιστικό. Και δεν υπάρχει νόημα να μποϊκοτάρω την ΚΣ του ΟΑΣΕ. Ήρθα εδώ, επειδή θέλω να εκφράσω την αλληλεγγύη του κόμματός μας στους κομμουνιστές της Λιθουανίας.

 

 

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Στις 2 Ιουλίου, στην εφημερίδα “Lietuvos Rytas” δημοσιεύεται άρθρο με τις απόψεις της εφημερίδας, καθώς και με δηλώσεις που φανερώνουν τις αντιδράσεις στην ομιλία και τις θέσεις του Έλληνα βουλευτή. Ιδού το άρθρο:

 

 

Αδιαφορία έναντι των χλευασμών για τα πάθη του έθνους

Αν είσαι φιλοξενούμενος από το εξωτερικό, μπορείς να χλευάζεις όσο θέλεις το Λιθουανικό κράτος και τις ταλαιπωρίες του έθνους. Οι έξοχοι πολιτικοί και υπάλληλοι της Λιθουανίας, όταν ακούν τους χλευασμούς, μόνο χαμογελούν και δεν κάνουν τίποτα.

 

«Η Λιθουανία δεν είχε κατακτηθεί από τη Σοβιετική Ένωση. Οι μαζικές εξορίες των Λιθουανών και τα θύματα είναι παραμύθια. Το κράτος τώρα κυβερνιέται από τους πρώην βοηθούς των Ναζί και εδώ κυριαρχεί ένα φασιστικό καθεστώς»-αυτά σε κάθε γωνιά λέει ο σκανδαλώδης κομμουνιστής από την Ελλάδα κ.  Κωνσταντίνος Αλυσσανδράκης.

Αυτός ο παράγοντας συμμετέχει στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΟΑΣΕ στο Βίλνιους.

Ο κ.  Αλυσσανδράκης τις προσβλητικές δηλώσεις του κάνει σχεδόν κάθε μέρα.

Κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας συνεδρίασης της ΚΣ του ΟΑΣΕ, αυτός άρχισε να κατηγορεί τη Λιθουανία για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή η Λιθουανία είχε στείλει στη φυλακή τον διοργανωτή του σοβιετικού πραξικοπήματος Mykolas Burokevicius, επειδή έχει απαγορεύσει τη δραστηριότητα του κομμουνιστικού κόμματος, επειδή προσπαθεί να συγκρίνει το σοβιετικό ολοκληρωτικό καθεστώς με το ναζιστικό.

Στις συνεδριάσεις των επιτροπών της ΚΣ του ΟΑΣΕ, ο Έλληνας κομμουνιστής ήταν κατά της απόφασης αξιολόγησης του συμφώνου Molotov-Ribbentrop και των συνεπειών του στην Ευρώπη, την οποία υποστηρίζει η Λιθουανία.

Ο κ. Αλυσσανδράκης ένωσε τις δυνάμεις του με τους Ρώσους, οι οποίοι διευκρίνησαν ότι η Λιθουανία πρέπει να ευχαριστήσει τη Ρωσία για αυτό το μοίρασμα της Ευρώπης, με το οποίο το Βίλνιους επιστράφηκε στη Λιθουανία..

Παρά τις αντιρρήσεις των Ρώσων, η Γενική Επιτροπή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοκρατίας και ανθρωπιστικών θεμάτων της ΚΣ του ΟΑΣΕ πέρασε την απόφαση στην οποία καταδικάζονται και ο ναζισμός και ο σταλινικός κομμουνισμός.

Ο κ. Αλυσσανδράκης, ο οποίος υποστήριζε θερμά τους Ρώσους, εξήγησε ότι τέτοια έγγραφα προτείνουν αυτοί που «μισούν» τους κομμουνιστές.

Οι κομμουνιστές, τους οποίους εκπροσωπεί ο κ. Αλυσσανδράκης, στην ελληνική Βουλή και στην κοινωνία ήταν πάντα μια φανερή δύναμη.

Εκτός τούτου, η ανεπίσημη προρωσική άποψη ότι η Λιθουανία δεν είχε κατακτηθεί από τη Σοβιετική Ένωση, ακόμα υπάρχει και μεταξύ μερικών εκπροσώπων της λεγόμενης πολιτικής ελίτ των Δυτικών κρατών.

Κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνεδρίασης της ΚΣ του ΟΑΣΕ, ο κ. Αλυσσανδράκης πάλι προσπάθησε να «αποκαλύψει» τους εχθρούς της ελευθερίας και του κομμουνισμού, αυτή τη φορά, τους παγκόσμιους καπιταλιστές και ιμπεριαλιστές στο Αφγανιστάν.

Όμως τέτοιες δηλώσεις του Έλληνα Βουλευτή, δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με μερικά «μαργαριτάρια» που αυτός είπε στην ιντερνετική πύλη delfi.lt

«Στη χώρα σας, οι ακόλουθοι των ναζί, που πολεμούσαν κατά της Σοβιετικής Ένωσης, παρουσιάζονται ως ήρωες. Αυτό ξεπερνά τον ρεβανσισμό, είναι καθαρά φασισμός. Ο Πρόεδρός σας υπηρέτησε στη Βέρμαχτ. Οι κυβερνώντες τη χώρα σας θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία. Τα καθεστώτα που απαγορεύουν τα κομμουνιστικά κόμματα είναι φασιστικά», είπε ο κ. Αλυσσανδράκης.

 Επίσης δήλωσε ότι ο μοναδικός σωστός σχολιασμός της ιστορίας είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ κατάκτηση της Λιθουανίας.

Πέρα από αυτό, οι μαζικές εξορίες στη Σιβηρία, που πραγματοποίησε ο σταλινισμός, ο Έλληνας κομμουνιστής είπε ότι είναι παραμύθια: «Μέσα στην ΕΣΣΔ υπήρξε ένας αγώνας των τάξεων, όμως θα ήταν λάθος να δώσουμε μεγάλη σημασία σ’ αυτό το γεγονός της ιστορίας».

Μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν, αν ένας παράγοντας, π.χ. στο Ισραήλ, άρχιζε να ισχυρίζεται ανοιχτά ότι το ολοκαύτωμα ήταν παραμύθι και η απαγόρευση του φασισμού είναι παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ αυτοί που τον απαγορεύουν είναι εγκληματίες; Πιθανόν, σ’ έναν τέτοιο ρήτορα, τα όργανα της δικαιοσύνης αμέσως θα έβαζαν χειροπέδες, ενώ οι αξιοπρεπείς πολιτικοί θα αξιολογούσαν τις δηλώσεις του πρώτα απ’ όλα ως προσβολή δικιά τους και του κράτους τους.

Όμως οι συντηρητικοί που κυβερνούν τη Λιθουανία και πολλές φορές έχουν απειλήσει με νόμους τους προπαγανδιστές του κομμουνισμού, προτιμούν να αντιδράσουν σε τέτοιες ανοιχτές προσβολές με μαλακό χιούμορ.

«Δεν θέλω να σχολιάσω τις δηλώσεις των ακραίων. Αυτή είναι η Ελλάδα. Και στη δική μας νεότερη κοινοβουλευτική παράδοση, μπορούμε εύκολα να βρούμε παρόμοια πρόσωπα. Τι να τους κάνεις αυτούς; Η Λιθουανία είναι μια ελεύθερη χώρα», έλεγε ευγενικά ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων συντηρητικός Audronius Azubalis.

«Ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης σε τέτοιους συναδέλφους, όπως και σε μερικούς παράγοντες στο δικό μας κοινοβούλιο, είναι η σιωπή. Έτσι κάνουν όλοι εδώ, π.χ. και η ΥΠΕΞ της ίδιας της Ελλάδας, η οποία αντιπαρήλθε τις δηλώσεις του κ. Αλυσσανδράκη.

 «Οι συνάδελφοι, που πολύ καιρό συμμετέχουν στις ΚΣ του ΟΑΣΕ, είπαν ότι αυτός ο άνθρωπος πάντα φέρεται έτσι και ήδη έχει γίνει ένα γραφικό πρόσωπο», εξηγούσε χαμογελώντας η επικεφαλής της Λιθουανικής αντιπροσωπείας στην ΚΣ του ΟΑΣΕ, συντηρητική Κα Vilija Aleknaite-Abramikiene.

Το ότι δεν πρέπει να λογαριάσει κανείς τον κ. Αλυσσανδράκη, είπε με χαμόγελο, ένα παλιό μέλος της Λιθουανικής αντιπροσωπείας, ο σοσιαλδημοκράτης κ. Algirdas Sysas: «Αυτός παντού λέει τα ίδια, σε κάθε χώρα βρίσκει τον δικό του Burokevicius. Όμως όλοι πάντα τον αγνοούν και τον απομονώνουν. Έτσι πρέπει να φέρεται κανείς, επειδή με τα σχόλιά του του δίνει κανείς την ευκαιρία να μιλήσει ακόμα μια φορά».

Το υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο συνήθως σχολιάζει όλα τα γεγονότα εξωτερικής πολιτικής, σ’ αυτή την περίπτωση επίσης προτιμάει να κρυφτεί πίσω από έναν τοίχο σιωπής.

Σχόλια εμπειρογνώμονα

Dainius Zalimas, εμπειρογνώμονας Διεθνούς Δικαίου:

«Τα λόγια του κυρίου αυτού, δεν αξίζουν σχόλια. Αυτά είναι μια απλή ανοησία, είτε πληρωμένη προπαγάνδα του σημερινού καθεστώτος του Κρεμλίνου. Πώς θα αντιδράσουμε σ’ αυτό, είναι άλλο θέμα. Αν προβλεπόταν ποινική ευθύνη για τέτοιες δηλώσεις, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι, ενώ τώρα αυτός ο κύριος, είναι απλά ένας πολιτικός μιας ξένης χώρας, ο οποίος δεν εκπροσωπεί καμιά επίσημη θέση. Οπότε και τα σχόλια πρέπει να είναι ανάλογα ώστε να μην του κάνουν διαφήμιση. Βέβαια, υπάρχει και άλλη δυνατότητα, δηλαδή να ανακοινώσουμε πως αυτός ο παράγοντας είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο».

Επιστροφή-και “σκοτεινές” ιστορίες

Επιστροφή από διακοπές(αν και εντός Λιθουανίας παρέμεινα, δεν πήγα στην Ελλάδα). Λίγο πριν αρχίσει το νέο ακαδημαϊκό έτος.

Δυο ειδήσεις σχετικές με το πολιτικό σύστημα εδώ και με κάποια “σκοτεινά σημεία” του παρόντος της Λιθουανίας.

Διάβασα, όπως και πολλοί από εσάς πιστεύω, την αποκάλυψη του τηλεοπτικού δικτύου ABC News, ότι στη Λιθουανία και συγκεκριμένα λίγο πιο έξω από το Βίλνιους, φιλοξενήθηκε μυστική φυλακή όπου κρατήθηκαν από τη CIA ύποπτοι για “τρομοκρατία”-σύμφωνα με τους Αμερικανούς. Πολλοί από αυτούς, μεταφέρθηκαν κατόπιν στο Γκουαντανάμο.

Φυσικά, η λιθουανική κυβέρνηση(ο πρεσβευτής της Λιθουανίας στις ΗΠΑ συγκεκριμένα),  διέψευσε το γεγονός. Όπως είχαν διαψεύσει παρόμοια αποκάλυψη και οι κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ρουμανίας πριν από ένα χρόνο. Και όπως διέψευσε και η ελληνική κυβέρνηση την αποκάλυψη ότι ελληνικά αεροδρόμια χρησιμοποιήθηκαν για προσγειώσεις αεροπλάνων που μετέφεραν κρατούμενους και για την ολιγόωρη(;) παραμονή τους μέχρι την  επιβίβασή τους σε άλλα αεροπλάνα για τη μεταφορά τους σε άγνωστες κατευθύνσεις,

Προσωπικά, δεν πίστεψα την ελληνική κυβέρνηση. Ούτε δέχομαι τις διαψεύσεις των άλλων κυβερνήσεων. Άλλωστε, το ABC News δεν είναι κανένα φιλοαριστερό δίκτυο-κάθε άλλο! Πιστεύω πως οι φυλακές πράγματι υπήρξαν και λειτούργησαν, δεν ξέρω για πόσο διάστημα. ‘Αλλωστε, η λιθουανική κυβέρνηση, όπως και όλες οι κυβερνήσεις των πρώην σοσιαλιστικών χωρών, είναι απόλυτα φιλοαμερικανική.

Δεύτερο γεγονός: Πριν λίγο καιρό, συνεδρίασε στο Βίλνιους η κοινοβουλευτική συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη(ΟΑΣΕ). Στη συνελευση, μίλησε και ο βουλευτής του ΚΚΕ και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας κ. Κώστας Αλυσανδράκης. Η ομιλία του προκάλεσε αντιδράσεις. Γιατί;

Στην επόμενη εγγραφή, περισσότερα και αναλυτικότερα για την ομιλία του, τις αντιδράσεις, καθώς και τις θέσεις του ίδιου του βουλευτή.

Προεδρικές εκλογές

Κι όμως. Χτες ήταν προεδρικές εκλογές εδώ! Και δεν το πήρα χαμπάρι. Καμμία σχέση με τις εκλογές στην Ελλάδα. Εδώ, μόνο κάποιες μικρές αφίσες σε ειδικά σημεία των δρόμων, είναι ένδειξη για εκλογές.  Αλλά και οι εκλογές διεξήχθησαν μέσα σε κλίμα αδιαφορίας. Μόλις το 51% των ψηφοφόρων προσήλθε στις κάλπες. Οι προεδρικοί υποψήφιοι ήταν επτά. Εξελέγη με συντριπτικό ποσοστό(69%) η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε, επίτροπος της Λιθουανίας στην Κομισιόν. Μέσα στην οικονομική κρίση, που επιδεινώνει την ήδη δύσκολη θέση της λιθουανικής οικονομίας και οδηγεί σε επώδυνα μέτρα, σαν αυτό που περιέγραψα στην προηγούμενη εγγραφή, να δούμε αν η νέα πρόεδρος μπορεί κάτι να καταφέρει.

Μέτρα σοκ και παθητικότητα

Μέχρι τώρα το άκουγα αλλά δεν το πίστευα-και όμως, είναι αλήθεια! Αν γινόταν στην Ελλάδα, ή σε κάποια δυτικοευρωπαϊκή χώρα, θα είχαν σηκωθεί οι πέτρες.

Η κυβέρνηση, για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, προχωρά στην υποχρεωτική χορήγηση αδειών άνευ αποδοχών, σε όλους τους εργαζόμενους ανεξαιρέτως. Κι έτσι, καθηγητές πανεπιστημίου, υπάλληλοι, εργάτες, οι πάντες, παίρνουν υποχρεωτικά άδεια άνευ αποδοχών, που κυμαίνεται από δυο εβδομάδες μέχρι ένα μήνα.

Φανταστείτε να επιχειρούνταν κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα; Και όμως, εδώ δεν κουνιέται φύλλο. Συμπλήρωσα εννιά μήνες εδώ και δεν άκουσα ούτε μια απεργία κάποιου κλάδου. Η παθητικότητα των Λιθουανών-να ένα από τα πράγματα που δεν μου αρέσουν εδώ, αν συγκρίνω με την Ελλάδα.

Γενικά για την κρίση, την τηλεόραση, το διαδίκτυο και άλλα

Τα χτεσινά τραγικά γεγονότα στην Ελλάδα, με τη δολοφονία ενός 16χρονου από αστυνομικό, σίγουρα θα προκαλέσουν έκπληξη εδώ. Θα δω τι θα πουν οι φοιτητές. Όμως, σε μια χώρα που δεν έχει διοργανωθεί ούτε μια απεργία τόσους μήνες, παρά την άσχημη θέση των εργαζομένων, γεγονότα σαν αυτά μάλλον θα προκαλέσουν απορίες και συζητήσεις.

Η Λετονία είναι το πρώτο θύμα της κρίσης. Ήδη η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο και δεκάδες πολίτες μεταναστεύουν στη δυτική Ευρώπη. Από τις Βαλτικές χώρες, αυτή που θα πληγεί λιγότερο, είναι η Εσθονία. Δέχεται εδώ και χρόνια βοήθεια από τη Νορβηγία, έχει και μεγάλη ρωσική μειονότητα-οπότε η Ρωσία πιο δύσκολα θα λάβει μέτρα εναντίον της. Όσο για τη Λιθουανία; Επαναλαμβάνω ότι όλα τα κυβερνητικά κόμματα τηρούν μια ατελέσφορη αντιρωσική πολιτική, χωρίς να σκέφτονται όσα θα επακολουθήσουν στο μέλλον. Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι.

Κατά τα άλλα, εντύπωση μου κάνει το πολύ μικρό κόστος της πρόσβασης στο διαδίκτυο καθώς και για interactive τηλεόραση. Με συνδρομή μόνο 8 Λίτας το μήνα για την τηλεόραση(60 κανάλια) και 8 Λίτας για την dsl πρόσβαση στο διαδίκτυο, σύνολο 16 Λίτας(περίπου 4,5 Ευρώ.

Η θερμοκρασία τις τελευταίες μέρες κυμαίνεται από 4 ως 8 βαθμούς. Ζέστη σχετικά με τον προηγούμενο χιονιά.

Πολιτιστική πρωτεύουσα, κυβέρνηση, Ζαν Μισέλ

Άκουγα χτες στο ραδιόφωνο συνέντευξη του Ζαν-Μισέλ Ζαρ. Ο οποίος κάνει περιοδεία, χτες έδωσε συναυλία στη Ρίγα, σήμερα δίνει εδώ. Από τους μουσικούς που μου αρέσουν, αν και θεωρώ τον πατέρα του κατά πολύ ανώτερο.

Πεντακομματική κυβέρνηση. Καλά διαβάσατε. Πέντε κεντροδεξιά κόμματα συνασπίστηκαν για να υπάρξει κυβέρνηση στη χώρα. Κανείς, βέβαια, δεν στοιχηματίζει για την μακροημέρευση του εγχειρήματος. Ιδιαίτερα μέσα στην οικονομική συγκυρία και στις βέβαιες δυσκολίες που θα έρθουν. Ήδη υπάρχουν αναθεωρήσεις οικονομικών σχεδίων και περικοπές. Και έπονται κι άλλα.

Το Βίλνιους στολίζεται σιγά-σιγά για τα Χριστούγεννα. Κυρίως όμως στολίζεται και ετοιμάζεται για το 2009. Οπότε η πόλη θα είναι πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Φυσικά, λόγω της οικονομικής κρίσης, υπάρχουν περικοπές στα σχέδια. Ωστόσο, θα είναι μια χρονιά με δεκάδες εκδηλώσεις κάθε είδους. Να δούμε ποιες θα είναι οι συμμετοχές της Ελλάδας.

Στη φωτογραφία, η πλατεία μπροστά στο Προεδρικό μέγαρο. Χιονισμένη, όπως όλη η πόλη.

Εκλογές, οικονομική κατάσταση, ενέργεια

 Στη φωτογραφία, η ελληνική πρεσβεία στο Βίλνιους. Βρίσκεται στην παλιά πόλη, αλλά στεγάζεται σε καινούριο κτίριο.

Σήμερα διεξάγεται ο δεύτερος γύρος των εκλογών. Ρώτησα για το εκλογικό σύστημα. Λοιπόν, η Βουλή έχει 141 έδρες. Από αυτές, οι 70 κατανέμονται στον πρώτο γύρο, αναλογικά, στα κόμματα που συμπληρώνουν το όριο του νόμου(μόνο τρία κόμματα το συμπλήρωσαν στον πρώτο γύρο). Οι υπόλοιπες 71 έδρες, αντιστοιχούν σε 71 περιφέρειες στις οποίες έχει χωριστεί η χώρα. Σε κάθε περιφέρεια, την έδρα καταλαμβάνει ο υποψήφιος που παίρνει το 50%+1ψήφο των ψηφισάντων στην περιφέρεια. Στον πρώτο γύρο, μόλις 3 έδρες δόθηκαν με αυτό το σύστημα. Σήμερα θα κατανεμηθούν οι υπόλοιπες 68. Όμως, στο δεύτερο γύρο συμμετέχουν μόνο τα δυο πρώτα σε δύναμη κόμματα του πρώτου γύρου.

Γενικά, δεν υπάρχει μεγάλη αισιοδοξία στο λαό. Η κατάσταση ήταν ήδη δύσκολη, με πληθωρισμό που κυμαίνεται στο 14% περίπου. Με την παγκόσμια κρίση, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο. Διάφορες φήμες ακούγονται, παρόμοιες με αυτές που ακούγονταν στην Ελλάδα όταν είχαμε τη δραχμή: για υποτίμηση του νομίσματος. Το πρόβλημα είναι, απ’ όσο έχω καταλάβει, ότι η χώρα δεν έχει προϊόντα για εξαγωγή. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανεξαρτητοποίηση, η γεωργία εγκαταλείφθηκε. Αλλά ούτε βιομηχανική παραγωγή υπάρχει. Ταυτόχρονα, υπάρχει το πρόβλημα της ενέργειας: Η Λιθουανία είχε 2 πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, αλλά και τα δύο παλιάς τεχνολογίας. Συμφώνησε να διακόψει τη λειτουργία του ενός το 2004, όταν εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και υπέγραψε(με την ένταξη) συμφωνία για διακοπή της λειτουργίας και του δεύτερου μέχρι το 2009. Αλλά δεν ξεκίνησε άμεσα ο σχεδιασμός για την κατασκευή νέου. Οπότε, σε λίγους μήνες(αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δεχτεί να δώσει παράταση λειτουργίας του υπάρχοντος εργοστασίου), η χώρα θα αντιμετωπίσει ενεργειακό πρόβλημα. Στην περίπτωση αυτή, μάλλον θα χρειαστεί να γίνει αυτό που δεν θέλουν οι Λιθουανοί: να ζητήσουν περισσότερη ενέργεια από τη Ρωσία. Ήδη έχει ανακοινωθεί αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου κατά 53%. Γενικά, τα πράγματα μόνο ρόδινα δεν είναι-και γι’ αυτό υπάρχει και η απογοήτευση.

Αύριο θα γράψω για τις εργασιακές σχέσεις και συνθήκες στη χώρα. Που για εμάς στην Ελλάδα θα φαίνονταν απαράδεκτες-αν και κάποιοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν και σε μας παρόμοιες συνθήκες εργασίας. Αυτά, αύριο. Στο επανιδείν!

Περί γραφειοκρατίας, μπάσκετ, εκλογών και άλλων τινών

Μετά από αρκετές μέρες, καιρός να γράψω κάποια από τα νέα μου. Ξεκινώντας από τη γραφειοκρατία: Αθάνατη σε όλες τις χώρες. Προσέξτε σκηνικό: Φυσιολογικά, σαν πολίτης κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν χρειάζομαι άδεια παραμονής στη Λιθουανία. Ωστόσο, το Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, χρειάζεται άδεια εργασίας(την απαιτεί από κάθε καθηγητή οποιασδήποτε χώρας). Οπότε, έχοντας την υπουργική απόφαση απόσπασής μου, καθώς και βεβαίωση του συντονιστικού γραφείου Στοκχόλμης ότι μισθοδοτούμαι από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας, πήγα στο αρμόδιο τμήμα του υπουργείου Εσωτερικών και ζήτησα την έκδοση άδειας παραμονής και εργασίας. Και ιδού τι μου είπαν: ότι θέλουν βεβαίωση του εργοδότη ο οποίος με απασχολεί στη Λιθουανία!!! Τι κι αν τους εξήγησα ότι εργοδότης μου είναι η ελληνική κυβέρνηση; Επέμεναν-μου είπαν πως μόνο με τέτοια βεβαίωση μπορεί να χορηγηθεί η άδεια. Ή-και εδώ είναι η εναλλακτική τους πρόταση-να καταθέσω σε λιθουανική τράπεζα 9.600 Λίτας(περίπου 2.800 €) και να τους προσκομίσω βεβαίωση της τράπεζας!! Μάλιστα. Τελικά, ο πρέσβης μας μου χορήγησε βεβαίωση ότι στη Λιθουανία απασχολούμαι για την εκπαίδευση των ελληνόπουλων-και ελπίζω την Παρασκευή που θα επισκεφτώ πάλι το αρμόδιο τμήμα, να τους αρκεί η βεβαίωση αυτή. Ίδωμεν! Σε κάθε περίπτωση, η γραφειοκρατία είναι παντού αθάνατη!

Λίγα περί μπάσκετ. Ξέρετε ήδη πως είναι το εθνικό σπορ των Λιθουανών. Και μας είναι γνωστές στην Ελλάδα οι δυο μεγάλες ομάδες τους(Λιέτουβος Ρίτας με έδρα στο Βίλνιους και Ζαλγκίρις Κάουνας με έδρα στο Κάουνας). Πολλές φορές οι ομάδες μας τις βρίσκουν στο δρόμο τους στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Αυτές οι δυο ομάδες, είναι σαν να λέμε Παναθηναϊκός με Ολυμπιακό εδώ-αν και οι περισσότεροι συμφωνούν πως η Ζαλγκίρις είναι καλύτερη ομάδα. Τέλος πάντων, ενδιαφέρθηκα να μάθω τι σημαίνουν τα ονόματά τους. Λοιπόν: Λιέτουβος Ρίτας σημαίνει «Λιθουανικό πρωινό». Πιο ενδιαφέρον το όνομα της Ζαλγκίρις. Πήρε το όνομά της από τη μάχη του Ζαλγκίρις, που έγινε το 1.410, ανάμεσα στους Λιθουανούς υπό τον πρίγκιπα Βλαντισλάβ και τους Τεύτονες Γερμανούς ιππότες. Ήταν μια νίκη για τους Λιθουανούς, η οριστική συντριβή των Τευτόνων ιπποτών και μια ιστορική στιγμή για τη χώρα-οπότε η ομάδα του Κάουνας διάλεξε το όνομα του πεδίου της μάχης για όνομά της(με σχόλιό της σε αυτή την εγγραφή, η κ. Μαρία Δεδούση διορθώνει τα ιστορικά της μάχης. Οπότε, προσθέτω εδώ όσα γράφει: Μιλάτε, υποθέτω για την μάχη του Γκρούνβαλντ (Grunwald), το οποίο δεν είναι φυσικά στη Λιθουανία, αλλά στην κεντρική Πολωνία. Εκεί έγινε η μάχη του 1410 και οι Τεύτονες Ιππότες ηττήθηκαν από τις δυνάμεις της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας των οποίων ηγείτο ο βασιλιάς της Κοινοπολιτείας Βλαντισλάβ Γιάγκελο ο δεύτερος, ο οποίος όντως υπήρξε Λιθουανός πρίγκιπας πρoτού παντρευτεί τη βασίλισσα Γιαντβίγκα της Πολωνίας και γίνει με τη σειρά του βασιλιάς της χώρας).

Έγιναν και οι εκλογές. Καλά, αν βρισκόσαστε εδώ, δεν θα το πιστεύατε. Ούτε κατάλαβε κανείς πως έγιναν εκλογές-απόλυτη ησυχία. Συμμετείχαν περίπου 16 κόμματα. Θα γίνει σε λίγες μέρες και δεύτερος γύρος, με συμμετοχή μόνο των δυο πρώτων κομμάτων. Τρία τα μεγάλα κόμματα-και ρωτώντας τι αντιπροσωπεύει το καθένα, συμπέρανα πως τα δύο είναι συντηρητικά(δεξιά θα τα λέγαμε στην Ελλάδα) και το τρίτο σοσιαλδημοκρατικό. Υπήρξε και φιλορωσικό κόμμα-αλλά καταποντίστηκε: πήρε μόλις το 0,70% των ψήφων. Και κάτι που κατάλαβα όλο τον καιρό εδώ, είναι πως οι Λιθουανοί νιώθουν για τους Ρώσους όπως νιώθουμε εμείς για τους Αμερικανούς: τους αντιπαθούν. Κάθε λαός αντιπαθεί αυτόν που νιώθει πως του έκανε κακό και του στέρησε την ελευθερία του.

Για μια ακόμα φορά να πω ότι οι Λιθουανοί είναι πραγματικά υπέροχοι άνθρωποι: ήσυχοι, φιλόξενοι, γελαστοί πάντα, ευγενικοί. Θα το καταλάβετε αν κάποτε επισκεφτείτε τη χώρα.

Στο επανιδείν-σύντομα!

Μια πόλη της “νέας” Ευρώπης

Λίγες μέρες απουσίας, προς τακτοποίηση της μόνιμης παραμονής εδώ. Στις Βαλτικές χώρες, χρειάζεται να φροντίσει ο ίδιος ο εκπαιδευτικός για την έκδοση άδειας παραμονής και εργασίας, το αργότερο εντός τριμήνου από την άφιξή του. Να και κάτι που έμαθα!

Σήμερα, επιμορφωτικές φωτογραφίες. Σχετικές με κάτι που είχα γράψει παλιότερα, για τη δημοκρατία στη Λιθουανία και στις Βαλτικές χώρες γενικότερα. Λοιπόν, στην πρώτη φωτογραφία βλέπετε το παλιό Δημαρχείο της πόλης(τώρα υπάρχει νέο Δημαρχείο, ένα μοντέρνο πολυώροφο κτίριο δίπλα στο ποτάμι· προτίμησαν ένα νέο μοντέρνο κτίριο από το εικονιζόμενο). Το ενδιαφέρον έγκειται στην επιτοιχισμένη ταμπέλα. Τη βλέπετε όπως φαίνεται από μακριά και σε κοντινή λήψη. Λοιπόν, το Βίλνιους επισκέφτηκε τον Νοέμβριο του 2002 ο Τζωρτζ Μπους. Και σε ομιλία του είπε-μεταφράζω για τους μη γνωρίζοντες αγγλικά και για όσους δεν διακρίνουν τα λόγια: “Όποιος επιλέξει τη Λιθουανία σαν εχθρό, έχει κάνει εχθρό και τις ΗΠΑ”. Μάλιστα. Και καλά, σε μια ομιλία ο Μπους είπε τα δικά του. Οι Λιθουανοί που έβαλαν τα λόγια του σε πινακίδα έξω από το παλιό Δημαρχείο; Είναι η “νέα Ευρώπη”. Έτσι αρέσκονται να αποκαλούνται. Σε αντίθεση με τα 15 κράτη-μέλη προ του 2004, που είναι η “παλιά Ευρώπη”.

Κατά τα άλλα, σε λίγες μέρες στη Λιθουανία διεξάγονται  βουλευτικές εκλογές. Μόνο οι αφίσες των υποψηφίων το φανερώνουν. Μέχρι στιγμής, καμία συγκέντρωση, ούτε καν συζήτηση στην τηλεόραση. Η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, ο πληθωρισμός “τρέχει” με περίπου 14%-για να δούμε ποιες θα είναι οι επιλογές των πολιτών. Μια φωτογραφία με αφίσες υποψηφίων.