Μια φωτογραφία του ποταμού Neris παγωμένου, όπως τον φωτογράφισα από την “Πράσινη Γέφυρα”, για την οποία έχω αναφερθεί σε παλιότερη εγγραφή( http://kagiales58.wordpress.com/2009/04/15/%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b7-%ce%b3%ce%ad%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b1-%ce%bc%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf-%cf%83%ce%bf%ce%b2%ce%b9%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82/ ). Η θερμοκρασία τις τελευταίες δυο εβδομάδες κυμαίνεται περίπου στου 15 βαθμούς κάτω από το μηδέν.

Κατά τα άλλα, μου χάρισαν για τα Χριστούγεννα ένα βιβλίο-λεύκωμα με φωτογραφίες του φωτογράφου Valentinas Juraitis. Εξαιρετικές φωτογραφίες, σε άσπρο-μαύρο. Καλύπτουν δεκαετίες ιστορίας της χώρας, από τη σοβιετική εποχή μέχρι σήμερα. Θα σκανάρω αρκετές και θα τις παρουσιάσω εδώ μέσα με ξεχωριστή εγγραφή.

Φωτογραφίες του χιονισμένου Βίλνιους-και φωτογραφία ενός ευρωπαϊκού κυπέλλου.

Η κεντρική οδός Gedimino, στολισμένη και χιονισμένη.

Στην περιοχή του νοσοκομείου Santariskes, δυο φωτογραφίες.

Και ένα κύπελλο: Το eurocap που κατέκτησε στο μπάσκετ η Lietuvos Rytas, δεν βρίσκεται στα γραφεία της ομάδας-αλλά εκτίθεται στη βιτρίνα ενός καταστήματος της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας Omnitel, χορηγού της ομάδας.

Η πόλη στολίστηκε για τα Χριστούγεννα, ενώ έπεσε και το πρώτο “σοβαρό” χιόνι. Στη φωτο-

γραφία, το δέντρο μπροστά στον καθεδρικό ναό, τον οποίο βλέπετε στη δεύτερη φωτογραφία, σε νυχτερινή φωτογράφιση.

Κατά τα άλλα, το ενδιαφέρον για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας αποδεικνύεται από τον αριθμό των Λιθουανών που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στα γκρουπ που διδάσκω: συνολικά, 43 άνθρωποι. Και σίγουρα θα ήταν πολλοί περισσότεροι, αν υπήρχε και άλλος αποσπασμένος εκπαιδευτικός εδώ. Χωρίς να ξεχνάμε και τις φοιτήτριες του τμήματος Λιθουανικής φιλολογίας και Νέας Ελληνικής Γλωσσας της σχολής κλασσικής φιλολογίας, οι οποίες διδάσκονται τη γλώσσα μας και τη λογοτεχνία μας από την Κα Svareviciute, για την οποία έχω γράψει και παλιότερα.

Στις φωτογραφίες, οι Μούσες σε ψηφιδωτό, από αίθουσα του πανεπιστημίου. Με τα ονόματά τους, όπως μπορείτε να διακρίνετε, γραμμένα στα ελληνικά.

Η εκκλησία του αγίου Casimir. Όπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις (και σε όλες τις χώρες), η ιστορία ενός κτιρίου ή ενός μνημείου, φανερώνει και μια μεγάλη περίοδο από την ιστορία της χώρας.

Η συγκεκριμένη εκκλησία, ήταν η πρώτη που χτίστηκε στο Βίλνιους σε ρυθμό μπαρόκ  από τους Ιησουίτες. Ο θεμέλιος λίθος, που χρειάστηκε να τον σύρουν 700 άνθρωποι, μπήκε στα 1604. Τον 18ο αιώνα,  ανακαινίστηκε και προστέθηκαν 13 βωμοί μπαρόκ στο εσωτερικό της, οι περισσότεροι από τους οποίους καταστράφηκαν από τον στρατό του Ναπολέοντα.

Το 1868, η εκκλησία πέρασε στην ρωσική ορθόδοξη εκκλησία.

Μετά τη λήξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου και την ενσωμάτωση της Λιθουανίας στη Σοβιετική Ένωση, η εκκλησία αυτή μετατράπηκε σε Μουσείο Αθεϊσμού. Το 1991, με την ανεξαρτησία της Λιθουανίας, πέρασε πάλι στα χέρια των Ιησουιτών.

Και δυο φωτογραφίες, του παλιού Δημαρχείου και της πλατείας μπροστά σε αυτό. Και από τις φωτογραφίες καταλαβαίνετε πως ο καιρός είναι καλός, ηλιοφάνειες ενώ μπήκε ο Δεκέμβριος. Να δούμε για πόσο ακόμα.

Διάλεξη για το έργο του Νίκου Καζαντζάκη διοργανώθηκε στο πανεπιστήμιο. Συνδιοργανωτές, η ελληνική πρεσβεία και το τμήμα κλασσικής φιλολογίας. Ομιλητής, ο πρόεδρος της “Διεθνούς Εταιρείας Φίλων του Νίκου Καζαντζάκη”, κ. Γεώργιος Στασινάκης(στη φωτογραφία). Καιρός ήταν να γίνει και μια πολιτιστική εκδήλωση από την Ελλάδα. Πριν λίγες μέρες, οι Τούρκοι είχαν διοργανώσει ολόκληρη εβδομάδα για τον πολιτισμό τους, με ποικίλες εκδηλώσεις.

Σε δυο μέρες, τιμούμε την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου στην Ελλάδα. Και η Λιθουανία, ωστόσο, έχει το δικό της “Πολυτεχνείο”-με την έννοια της θυσίας για την ελευθερία και ανεξαρτησία.  Αλλά πριν από την ημέρα αυτή, προυπήρξε το γεγονός της “ανθρώπινης αλυσίδας” ή του “Βαλτικού δρόμου” όπως το αποκαλούν οι κάτοικοι των Βαλτικών χωρών:

Στις 23 Αυγούστου 1989, τρία αντιπολιτευόμενα το σοβιετικό καθεστώς κινήματα(λιθουανικό, λετονικό, εσθονικό) διοργανώνουν αυτή την εκδήλωση. Η επιλογή της μέρας είναι συμβολική: συμπληρώνονταν, την ημέρα εκείνη, 50 χρόνια από την υπογραφή του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότοφ.

Την ημέρα εκείνη λοιπόν, περίπου 2.000.000 άνθρωποι ενώνουν τα χέρια τους σε μια ανθρώπινη αλυσίδα, που ξεκινά από τον πύργο Gedimino του Βίλνιους(κοντά στον καθεδρικό ναό) και διασχίζει και τις τρεις Βαλτικές χώρες, περνώντας από τη Ρίγα και καταλήγοντας στο κάστρο Toompea του Ταλίν. Συνολικά, η αλυσίδα έχει μήκος περίπου 600 χιλιόμετρα.

Το γεγονός αυτό, όπως είναι φυσικό, τιμάται και από τις τρεις Βαλτικές χώρες.  Στην  εικόνα, βλέπετε μια πλάκα που υπάρχει στην πλατεία του καθεδρικού ναού, με τη λέξη “STEBUKLAS”  που σημαίνει “Θαύμα”.

Μετά από εκείνη τη μέρα, ήταν φανερό πως το ποτάμι δεν θα γύριζε πίσω. Ο άνεμος της αλλαγής που φυσούσε σε όλες τις ανατολικές χώρες, φυσούσε έντονα και στη Λιθουανία. Και μάλιστα εδώ ο λαός δεν απαιτούσε απλώς δημοκρατία-αλλά και και ανεξαρτησία.

Τον Ιανουάριο του 1991, ο πύργος της τηλεόρασης δέχεται επίθεση από τον σοβιετικό στρατό: Από τις 11 Μαρτίου του 1990, το κοινοβούλιο της Λιθουανίας (στο οποίο, μετά από εκλογές, πλειοψηφούν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης), ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της χώρας. Η Ρωσία αντιδρά με εμπάργκο και με την στρατιωτική επίθεση στον πύργο. Το αποτέλεσμα της επίθεσης: 14 πολίτες νεκροί και 700 τραυματίες. Είναι το “Πολυτεχνείο” της Λιθουανίας. Αλλά τα γεγονότα τρέχουν και η ανεξαρτησία της χώρας (όπως και των άλλων Βαλτικών χωρών) είναι γεγονός. Λίγες μέρες μετά, στις 4 Φεβρουαρίου 1991, η Ισλανδία γίνεται η πρώτη χώρα που αναγνωρίζει το ανεξάρτητο Λιθουανικό κράτος. Και στα τέλη Αυγούστου του 1993, φεύγουν από τη χώρα και τα τελευταία σοβιετικά στρατεύματα.

Το πρώτο χιόνι έπεσε χτες τη νύχτα. Καλή αρχή! Ελπίζω να μην είναι ο χειμώνας τόσο βαρύς όσο ο περσινός-αν και μου λένε πως ο περσινός δεν ήταν ιδιαίτερα βαρύς, οπότε φαντάζομαι τι μπορεί να είναι ο βαρύς χειμώνας!

Κατά τα άλλα, τα μαθήματα συνεχίζονται, αν και ακόμα δεν έχουν σταλεί στο Πανεπιστήμιο τα χρήματα που προβλέπονταν από τη συμφωνία με το ΥΠΕΠΘ. Υπομονετικοί οι υπεύθυνοι του Πανεπιστημίου-ευτυχώς, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να ψάχνω αίθουσα για να διδάσκω. Ελπίζω σύντομα να λυθεί η εκκρεμότητα!

Χωρίς λόγια. Απλώς κάποιες φωτογραφίες.

Ξεκινώντας από το National Geographic. Που εδώ κι ένα μήνα κυκλοφορεί τη λιθουανική του έκδοση. Και διαφημίζεται με περίπτερα σε διάφορα σημεία της πόλης-περίπτερα στα οποία εκτίθενται φυτά ή πετρώματα. Στο συγκεκριμένο, εκτίθεται ένας κάκτος.

Και εδώ, το πλανητάριο του Βίλνιους.

Και για τέλος, οι μεσίστιες σημαίες έξω από το Προεδρικό μέγαρο. Που δεν είναι μεσίστιες λόγω κάποιου πένθους, όπως νόμιζα όταν τις είδα. Απλούστατα, όπως έμαθα, είναι σημάδι πως η πρόεδρος απουσιάζει.

Μετά από πολύ καιρό,  νέα εγγραφή. Ο καιρός αρκετά καλός, ακόμα μέρες με ηλιοφάνεια εδώ. Όσο για τη διδασκαλία φέτος; Αφού πήραν πτυχίο τον Ιούνιο οι πρώτες τελειόφοιτες(απόφοιτες πια) του τμήματος Λιθουανικής φιλολογίας και Νέας Ελληνικής γλώσσας, οι νέες, πρωτοετείς φοιτήτριες, διδάσκονται από την κ. Kristina Svareviciute(για την οποία έχω μιλήσει σε προηγούμενη εγγραφή).

Όσο για μένα, διδάσκω Λιθουανούς που επιθυμούν να μάθουν την ελληνική γλώσσα. Πρόκειται για ανθρώπους κάθε ηλικίας, αφού υπάρχουν νέοι από 18 ετών, μέχρι άνθρωποι 55 ή 60 ετών.

Διδάσκω σε αίθουσα που μου παραχωρεί το πανεπιστήμιο. Ευτυχώς που υπάρχει ο πρέσβης! Διότι, όπως έγραψα πριν από καιρό, υπήρξε μια συμφωνία να επιχορηγείται το πανεπιστήμιο από την Ελλάδα με ένα ετήσιο ποσό. Ωστόσο, σχεδόν ένα χρόνο μετά, η συμφωνία έμεινε στα λόγια-διότι, ως γνωστόν, το ελληνικό υπουργείο παιδείας έχει πολλές υποχρεώσεις-σιγά μην ασχοληθεί σοβαρά με την υποστήριξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης σε μια χώρα!!! Έτσι, λίγο έλειψε να μην έχω αίθουσα για να διδάσκω. Ευτυχώς, παρενέβη ο πρέσβης. Και διαβεβαίωσε το πανεπιστήμιο ότι θα υπάρξει ενίσχυση από το υπουργείο Εξωτερικών. Και το πανεπιστήμιο έδειξε καλή διάθεση. Όσο για το υπουργείο παιδείας; Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση!!!

Θα τα λέμε συχνότερα από δω και πέρα. Δυο φωτογραφίες: Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Βίλνιους το βράδυ και ένα δρομάκι στην παλιά πόλη.

Η εγγραφή ανανεώθηκε, αφού προσέθεσα, εκτός από τη συνέντευξη, ρεπορτάζ με τις αντιδράσεις στις θέσεις του βουλευτή.

Τι έγινε λοιπόν με τον Έλληνα βουλευτή; Στη συνέλευση του ΟΑΣΕ, ο κ. Κώστας Αλυσσανδράκης, βουλευτής του ΚΚΕ, κατήγγειλε την απαγόρευση λειτουργίας κομμουνιστικού κόμματος στη Λιθουανία, κατηγόρησε τη Λιθουανία(τις κυβερνήσεις μετά το 1991) για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων(λόγω της καταδίκης και φυλάκισης του γραμματέα του ΚΚ Λιθουανίας μετά την ανεξαρτησία). Και όχι μόνο. Γενικά, εξέφρασε απόψεις που προκάλεσαν αντιδράσεις.

Εκείνο που θέλω να επισημάνω, είναι ότι ο κ. Αλυσσανδράκης ήταν ο μόνος από την ελληνική αντιπροσωπεία(στην οποία συμμετείχαν βουλευτές απ’ όλα τα κόμματα) που ενδιαφέρθηκε να πληροφορηθεί για την κατάσταση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στη Λιθουανία. Ζήτησε να έρθει σε επαφή μαζί μου και πληροφορήθηκε όλα τα σχετικά με την ελληνόγλωσση εκπαίδευση εδώ.

Για της απόψεις που εξέφρασε, είναι καλύτερο να διαμορφώσετε μόνοι της άποψη, διαβάζοντας συνέντευξη που παραχώρησε σε λιθουανική ιστοσελίδα.

                                                                                 Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

(Δυο παρατηρήσεις: 1.-Ο τίτλος της συνέντευξης είναι ακριβώς ο τίτλος που επέλεξε η ιστοσελίδα.. 2.-Ο Λιθουανός πρόεδρος για τον οποίο καταγγέλλει ο βουλευτής ότι υπήρξε μέλος της Βέρμαχτ, είναι ο κ. Adamkus, πρόεδρος της Λιθουανίας μέχρι πριν λίγους μήνες). 

Πηγή: delfi.lt

1 Ιουλίου 2009

Έλληνας κομμουνιστής: η κατάκτηση της Λιθουανίας δεν υπήρξε

Έλληνας βουλευτής, εκπρόσωπος του κομμουνιστικού κόμματος κ. Κωνσταντίνος Αλυσσανδράκης,  ο οποίος είχε έρθει στην ΚΣ του ΟΑΣΕ, δεν παύει να παραξενεύει: στην αρχή ο πολιτικός ανοιχτά κατηγόρησε τη Λιθουανία για παραβίαση των δικαιωμάτων των κομμουνιστών, ενώ στη συνέντευξή του στο DELFI, ο κ. Αλυσσανδράκης δήλωσε ότι, κατά τη γνώμη του, η Λιθουανία το 1940 δεν κατακτήθηκε από την ΕΣΣΔ.

Ενώ ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Βίλνιους κ. Dainius Zalimas ισχυρίζεται ότι το γεγονός της κατάκτησης της Λιθουανίας στην ουσία αναγνωρίζει και η Ρωσία, η οποία έχει ανακηρύξει τον εαυτό της ως συνεχιστή των δικαιωμάτων της ΕΣΣΔ.

Κύριε Αλυσσανδράκη, στην ΚΣ του ΟΑΣΕ κατηγορήσατε τη Λιθουανία για παραβίαση των δικαιωμάτων των ανθρώπων, που θεωρούν τους εαυτούς τους κομμουνιστές. Γιατί το νομίζετε αυτό;

Επειδή στη Λιθουανία φοβούνται τους κομμουνιστές. Η πραγματική αντιπολίτευση προέρχεται μόνο από τα κομμουνιστικά κόμματα τα οποία, όχι απλά θέλουν να αλλάξουν τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και την πολιτική του κράτους, αλλά θέλουν ουσιαστικά να αλλάξουν τη δομή της κοινωνίας. Αυτή είναι μια πολύ καλή αιτία καταδίωξης των κομμουνιστών, γι’ αυτό υπάρχει ένας νόμος που απαγορεύει τη χρήση των κομμουνιστικών συμβόλων και την άσκηση της πολιτικής δραστηριότητας.

Ωραία, αλλά δεν νομίζετε ότι η ίδια η κοινωνία πρέπει να επιλέξει; Στην Λιθουανία τουλάχιστον προς το παρόν δεν παρουσιάζονται τάσεις των πολιτών  να υποστηρίζουν άκρως δεξιές δυνάμεις.

Και από πού το γνωρίζετε; Εσείς απλώς δεν μπορείτε να το γνωρίζετε. Αν το κομμουνιστικό κόμμα είναι παράνομο, πώς οι πολίτες μπορούν να εκφράσουν τη γνώμη τους; στην ουσία, αυτοί δεν μπορούν να εκφράσουν τη θέση τους, επειδή το κόμμα είναι παράνομο, δεν υπάρχει η δυνατότητα να ψηφίσουν τους κομμουνιστές στις εκλογές. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να εκφράσουν ακόμα και τις συμπάθειές τους στον κομμουνισμό, επειδή θα πήγαιναν φυλακή. Απ’ ότι γνωρίζω, σύμφωνα με τους νόμους της Λιθουανίας, κάθε άνθρωπος, που εκφράζει την υποστήριξή του στους κομμουνιστές, μπορεί να τιμωρηθεί ακόμα και με φυλάκιση.

Όχι, δεν έχετε δίκιο σ’ αυτό. Στην Λιθουανία δεν απαγορεύονται και δεν τιμωρούνται οι συμπάθειες στον κομμουνισμό και τη Σοβιετική Ένωση, αν και υπήρξαν τέτοιες σκέψεις.

Όμως αυτή είναι μόνο η εξωτερική πλευρά. Είμαι σίγουρος ότι στην πραγματικότητα έναν άνθρωπο, που ανοιχτά υποστηρίζει τις κομμουνιστικές ιδέες, θα τον κατηγορούσαν για υποστηρικτή της Σοβιετικής Ένωσης και παρόμοια πράγματα. Οι κυβερνώντες της χώρας σας απλώς θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία. Εγώ γνωρίζω ότι ο Πρόεδρός σας υπηρέτησε στη Βέρμαχτ, αυτό τουλάχιστον δεν το έχει αρνηθεί. Βέβαια, αυτός τότε ήταν νέος, επίσης η Βέρμαχτ δεν ήταν τα SS ή κάτι παρόμοιο. Όμως, όταν αυτός έγινε Πρόεδρος της χώρας, στη χώρα σας ξεκίνησε μεγάλο κύμα ρεβανσισμού. Ο ρεβανσισμός έναντι του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, είναι χαρακτηριστικό για όλες τις Βαλτικές χώρες. Μας φτάνουν πληροφορίες ότι σε άλλες Βαλτικές χώρες χτίζονται μνημεία για τους ναζί, οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως ήρωες. Το ίδιο γίνεται και στη χώρα σας-οι ακόλουθοι των ναζί, που πολεμούσαν κατά της Σοβιετικής Ένωσης, παρουσιάζονται ως ήρωες. Θα έλεγα ότι αυτό είναι πάνω και από το ρεβανσισμό, αυτό είναι φασισμός.

Αν μιλήσουμε για την Λιθουανία, η ΕΣΣΔ σημαίνει και την κατάκτησή μας…

Αυτή δεν ήταν κατάκτηση, επειδή μπήκατε στη Σοβιετική Ένωση σύμφωνα με απόφαση του κοινοβουλίου σας.

Πώς μπορούμε να αξιολογούμε σοβαρά τις εκλογές στο Ανώτατο Συμβούλιο, όταν στη Λιθουανία ήδη υπήρχε ο Κόκκινος στρατός;

Το κοινοβούλιο αναδείχτηκε με εκλογές. Αν οι εκλογές ήταν ελεύθερες, δεν θα το συζητήσω τώρα. Νομίζω ότι η χώρα σας δεν κατακτήθηκε, νομίζω ότι ήσασταν ένας ίσος εταίρος, όπως και οι άλλες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης.

Πώς τότε να αξιολογήσουμε τις μαζικές εξορίες στη Σιβηρία, τις οποίες πραγματοποίησε το καθεστώς του Στάλιν, τις οποίες είχε καταδικάσει ακόμα και ο Νικήτα Χρουστσόφ;

Αυτά είναι παραμύθια. Μέσα στην ΕΣΣΔ υπήρξε ένας αγώνας των τάξεων, όμως είναι λάθος να δώσουμε μεγάλη σημασία σε αυτό το ιστορικό γεγονός. Νομίζω, αν η νέα κυβερνώσα τάξη, όλοι οι εκατομμυριούχοι σας, ήταν σίγουροι γι αυτό, δεν θα φοβόνταν να αφήσουν τους κομμουνιστές να λειτουργούν, επειδή η κοινωνία, έτσι κι αλλιώς, δεν θα τους υποστήριζε. Το γεγονός ότι οι κομμουνιστές απαγορεύονται στη Λιθουανία, αποδεικνύει ότι η κυβερνώσα τάξη φοβάται και δεν είναι σίγουρη για τη δύναμή της.

Δεν νομίζετε ότι είναι κανονικό σε κάθε χώρα να απαγορεύονται κόμματα που προπαγανδίζουν ολοκληρωτικά και αυταρχικά καθεστώτα; π.χ., σε πολλές χώρες απαγορεύονται τα ναζιστικά και φασιστικά κόμματα. Γιατί δεν μπορούν να απαγορευτούν οι κομμουνιστικοί πολιτικοί οργανισμοί;

Τα καθεστώτα που απαγόρευαν ή απαγορεύουν τα κομμουνιστικά κόμματα, είναι φασιστικά. Αν θέλετε το καθεστώς σας να θεωρείται φασιστικό, τότε να συνεχίσετε την απαγόρευση λειτουργίας των κομμουνιστών.

Και πώς εσείς ονομάζετε τα καθεστώτα που απαγορεύουν τα φασιστικά ή τα ναζιστικά κόμματα;

Αυτά δεν είναι καθεστώτα, απλώς ο κόσμος δεν τα αντέχει. π.χ. στην Ελλάδα δεν υπάρχουν νόμοι οι οποίοι απαγορεύουν την ίδρυση φασιστικών κομμάτων. Σ’ εμάς απλώς δεν υπάρχει ένα τέτοιο κόμμα. Όμως, εμείς δεν φοβόμαστε το φασισμό.

Πώς θα αντιδρούσατε, αν στην Ελλάδα, με βάση την εθνικότητα, ιδρύονταν κάποιο τουρκικό κόμμα, ενώ η χώρα σας υπέφερε 400 χρόνια τον οθωμανικό ζυγό;

Σε εμάς, δεν υπάρχει νόμος που απαγορεύει τέτοιο κόμμα. Πραγματικά, στην Ελλάδα υπάρχει ένα κόμμα, που θέλει να αντιπροσωπεύει την λεγόμενη μακεδονική μειονότητα. Αυτό λειτουργεί νόμιμα. Παρόλο που το κόμμα δεν είναι ισχυρό, όμως λειτουργεί νόμιμα.

Στο τέλος ήθελα να σας ρωτήσω, γιατί ήρθατε στην ΚΣ του ΟΑΣΕ, αν και αξιολογείτε το καθεστώς της χώρας μας ως φασιστικό; Μπορούσατε να μποϊκοτάρετε το γεγονός.

Το πολιτικό καθεστώς της Λιθουανίας θα χαρακτήριζα όχι τόσο ως φασιστικό, αλλά ως ρεβανσιστικό. Και δεν υπάρχει νόημα να μποϊκοτάρω την ΚΣ του ΟΑΣΕ. Ήρθα εδώ, επειδή θέλω να εκφράσω την αλληλεγγύη του κόμματός μας στους κομμουνιστές της Λιθουανίας.

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Στις 2 Ιουλίου, στην εφημερίδα “Lietuvos Rytas” δημοσιεύεται άρθρο με τις απόψεις της εφημερίδας, καθώς και με δηλώσεις που φανερώνουν τις αντιδράσεις στην ομιλία και τις θέσεις του Έλληνα βουλευτή. Ιδού το άρθρο:

Αδιαφορία έναντι των χλευασμών για τα πάθη του έθνους

Αν είσαι φιλοξενούμενος από το εξωτερικό, μπορείς να χλευάζεις όσο θέλεις το Λιθουανικό κράτος και τις ταλαιπωρίες του έθνους. Οι έξοχοι πολιτικοί και υπάλληλοι της Λιθουανίας, όταν ακούν τους χλευασμούς, μόνο χαμογελούν και δεν κάνουν τίποτα.

«Η Λιθουανία δεν είχε κατακτηθεί από τη Σοβιετική Ένωση. Οι μαζικές εξορίες των Λιθουανών και τα θύματα είναι παραμύθια. Το κράτος τώρα κυβερνιέται από τους πρώην βοηθούς των Ναζί και εδώ κυριαρχεί ένα φασιστικό καθεστώς»-αυτά σε κάθε γωνιά λέει ο σκανδαλώδης κομμουνιστής από την Ελλάδα κ.  Κωνσταντίνος Αλυσσανδράκης.

Αυτός ο παράγοντας συμμετέχει στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΟΑΣΕ στο Βίλνιους.

Ο κ.  Αλυσσανδράκης τις προσβλητικές δηλώσεις του κάνει σχεδόν κάθε μέρα.

Κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας συνεδρίασης της ΚΣ του ΟΑΣΕ, αυτός άρχισε να κατηγορεί τη Λιθουανία για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή η Λιθουανία είχε στείλει στη φυλακή τον διοργανωτή του σοβιετικού πραξικοπήματος Mykolas Burokevicius, επειδή έχει απαγορεύσει τη δραστηριότητα του κομμουνιστικού κόμματος, επειδή προσπαθεί να συγκρίνει το σοβιετικό ολοκληρωτικό καθεστώς με το ναζιστικό.

Στις συνεδριάσεις των επιτροπών της ΚΣ του ΟΑΣΕ, ο Έλληνας κομμουνιστής ήταν κατά της απόφασης αξιολόγησης του συμφώνου Molotov-Ribbentrop και των συνεπειών του στην Ευρώπη, την οποία υποστηρίζει η Λιθουανία.

Ο κ. Αλυσσανδράκης ένωσε τις δυνάμεις του με τους Ρώσους, οι οποίοι διευκρίνησαν ότι η Λιθουανία πρέπει να ευχαριστήσει τη Ρωσία για αυτό το μοίρασμα της Ευρώπης, με το οποίο το Βίλνιους επιστράφηκε στη Λιθουανία..

Παρά τις αντιρρήσεις των Ρώσων, η Γενική Επιτροπή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοκρατίας και ανθρωπιστικών θεμάτων της ΚΣ του ΟΑΣΕ πέρασε την απόφαση στην οποία καταδικάζονται και ο ναζισμός και ο σταλινικός κομμουνισμός.

Ο κ. Αλυσσανδράκης, ο οποίος υποστήριζε θερμά τους Ρώσους, εξήγησε ότι τέτοια έγγραφα προτείνουν αυτοί που «μισούν» τους κομμουνιστές.

Οι κομμουνιστές, τους οποίους εκπροσωπεί ο κ. Αλυσσανδράκης, στην ελληνική Βουλή και στην κοινωνία ήταν πάντα μια φανερή δύναμη.

Εκτός τούτου, η ανεπίσημη προρωσική άποψη ότι η Λιθουανία δεν είχε κατακτηθεί από τη Σοβιετική Ένωση, ακόμα υπάρχει και μεταξύ μερικών εκπροσώπων της λεγόμενης πολιτικής ελίτ των Δυτικών κρατών.

Κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνεδρίασης της ΚΣ του ΟΑΣΕ, ο κ. Αλυσσανδράκης πάλι προσπάθησε να «αποκαλύψει» τους εχθρούς της ελευθερίας και του κομμουνισμού, αυτή τη φορά, τους παγκόσμιους καπιταλιστές και ιμπεριαλιστές στο Αφγανιστάν.

Όμως τέτοιες δηλώσεις του Έλληνα Βουλευτή, δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με μερικά «μαργαριτάρια» που αυτός είπε στην ιντερνετική πύλη delfi.lt

«Στη χώρα σας, οι ακόλουθοι των ναζί, που πολεμούσαν κατά της Σοβιετικής Ένωσης, παρουσιάζονται ως ήρωες. Αυτό ξεπερνά τον ρεβανσισμό, είναι καθαρά φασισμός. Ο Πρόεδρός σας υπηρέτησε στη Βέρμαχτ. Οι κυβερνώντες τη χώρα σας θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία. Τα καθεστώτα που απαγορεύουν τα κομμουνιστικά κόμματα είναι φασιστικά», είπε ο κ. Αλυσσανδράκης.

 Επίσης δήλωσε ότι ο μοναδικός σωστός σχολιασμός της ιστορίας είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ κατάκτηση της Λιθουανίας.

Πέρα από αυτό, οι μαζικές εξορίες στη Σιβηρία, που πραγματοποίησε ο σταλινισμός, ο Έλληνας κομμουνιστής είπε ότι είναι παραμύθια: «Μέσα στην ΕΣΣΔ υπήρξε ένας αγώνας των τάξεων, όμως θα ήταν λάθος να δώσουμε μεγάλη σημασία σ’ αυτό το γεγονός της ιστορίας».

Μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν, αν ένας παράγοντας, π.χ. στο Ισραήλ, άρχιζε να ισχυρίζεται ανοιχτά ότι το ολοκαύτωμα ήταν παραμύθι και η απαγόρευση του φασισμού είναι παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ αυτοί που τον απαγορεύουν είναι εγκληματίες; Πιθανόν, σ’ έναν τέτοιο ρήτορα, τα όργανα της δικαιοσύνης αμέσως θα έβαζαν χειροπέδες, ενώ οι αξιοπρεπείς πολιτικοί θα αξιολογούσαν τις δηλώσεις του πρώτα απ’ όλα ως προσβολή δικιά τους και του κράτους τους.

Όμως οι συντηρητικοί που κυβερνούν τη Λιθουανία και πολλές φορές έχουν απειλήσει με νόμους τους προπαγανδιστές του κομμουνισμού, προτιμούν να αντιδράσουν σε τέτοιες ανοιχτές προσβολές με μαλακό χιούμορ.

«Δεν θέλω να σχολιάσω τις δηλώσεις των ακραίων. Αυτή είναι η Ελλάδα. Και στη δική μας νεότερη κοινοβουλευτική παράδοση, μπορούμε εύκολα να βρούμε παρόμοια πρόσωπα. Τι να τους κάνεις αυτούς; Η Λιθουανία είναι μια ελεύθερη χώρα», έλεγε ευγενικά ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων συντηρητικός Audronius Azubalis.

«Ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης σε τέτοιους συναδέλφους, όπως και σε μερικούς παράγοντες στο δικό μας κοινοβούλιο, είναι η σιωπή. Έτσι κάνουν όλοι εδώ, π.χ. και η ΥΠΕΞ της ίδιας της Ελλάδας, η οποία αντιπαρήλθε τις δηλώσεις του κ. Αλυσσανδράκη.

 «Οι συνάδελφοι, που πολύ καιρό συμμετέχουν στις ΚΣ του ΟΑΣΕ, είπαν ότι αυτός ο άνθρωπος πάντα φέρεται έτσι και ήδη έχει γίνει ένα γραφικό πρόσωπο», εξηγούσε χαμογελώντας η επικεφαλής της Λιθουανικής αντιπροσωπείας στην ΚΣ του ΟΑΣΕ, συντηρητική Κα Vilija Aleknaite-Abramikiene.

Το ότι δεν πρέπει να λογαριάσει κανείς τον κ. Αλυσσανδράκη, είπε με χαμόγελο, ένα παλιό μέλος της Λιθουανικής αντιπροσωπείας, ο σοσιαλδημοκράτης κ. Algirdas Sysas: «Αυτός παντού λέει τα ίδια, σε κάθε χώρα βρίσκει τον δικό του Burokevicius. Όμως όλοι πάντα τον αγνοούν και τον απομονώνουν. Έτσι πρέπει να φέρεται κανείς, επειδή με τα σχόλιά του του δίνει κανείς την ευκαιρία να μιλήσει ακόμα μια φορά».

Το υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο συνήθως σχολιάζει όλα τα γεγονότα εξωτερικής πολιτικής, σ’ αυτή την περίπτωση επίσης προτιμάει να κρυφτεί πίσω από έναν τοίχο σιωπής.

Σχόλια εμπειρογνώμονα

Dainius Zalimas, εμπειρογνώμονας Διεθνούς Δικαίου:

«Τα λόγια του κυρίου αυτού, δεν αξίζουν σχόλια. Αυτά είναι μια απλή ανοησία, είτε πληρωμένη προπαγάνδα του σημερινού καθεστώτος του Κρεμλίνου. Πώς θα αντιδράσουμε σ’ αυτό, είναι άλλο θέμα. Αν προβλεπόταν ποινική ευθύνη για τέτοιες δηλώσεις, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι, ενώ τώρα αυτός ο κύριος, είναι απλά ένας πολιτικός μιας ξένης χώρας, ο οποίος δεν εκπροσωπεί καμιά επίσημη θέση. Οπότε και τα σχόλια πρέπει να είναι ανάλογα ώστε να μην του κάνουν διαφήμιση. Βέβαια, υπάρχει και άλλη δυνατότητα, δηλαδή να ανακοινώσουμε πως αυτός ο παράγοντας είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο».